Inside the Lloyds Building

The Lloyds building is certainly one of my favourite bulidings in the world. Its hard to believe that it has been opened in 1986, as the building still arouses strong feelings. Maybe it is like good wine, and only gets better with time.
Lloyds is often confused with a bank, in fact it is an insurance market, where brokers can get their clients' risks insured by over 85 insurers.
They've been around for 323 years insuring for example Titanic, first ever space risk in 1965, both WTC and the two hijacked planes, or Bruce Springsteen's voice.

Budynek Lloyds'a to zdecydowanie jedena z moich ulubionych budowli. Budynek ciągle wzbudza silne emocje, chociaż został otwarty w 1986. Może z dobrą architekturą jest jak z winem i staje się ona tylko lepsza z czasem.
Lloyds jest często mylony z bankiem. W rzeczywistości jest to rynek ubezpieczeniowy, gdzie brokerzy mogą wybierać dla swych klientów oferty spośród 85 ubezpieczycieli.
Na rynku są już od bagatela 323 lat i na koncie mają ubezpieczenia na przykład Titanica, lotu kosmicznego w 1965, WTC oraz obu porwanych samolotów, czy choćby głos Bruca Springsteena.

Window views- you can get the idea on how flat London really is.
Widoki z okien- Londyn naprawdę jest bardzo płaski. 

Stepping into a room straight out of the 18th century, designed by Robert Adam isnt something you would normally expect in this steel and glass building. Lloyds initialy wanted to buy the fireplace, but eventually came back with the whole room. Easy.

To XVIII wieczne wnętrze, zaprojektowane przez Roberta Adama, z pewnością nie jest czymś, czego można się spodziewać w środku tego budynku ze stali i szkła. Lloyds początkowo był zainteresowany kupnem  kominka, ale ostatecznie zdecydował się na zakup całego pokoju. Proste.

Lloyds, One Lime Street, EC3M 7HA London

Commonwealth Institute London Interior

Some photos from the original, existing interior of the Commonwealth Institute in London.  The building was completed by 1962 by the architects Stirrat Johnson-Marshall and Robert Matthew
Johnson-Marshall. The roof construction is a hyperbolic paraboloid (like a Pringle or a saddle), a shape designed to acheive the goal of creating a building that looks like a tent in the park.

Intrestingly, the building will be redesigned by John Pawson and Rem Koolhaas to become the new home of the Design Museum in 2014.

The interior itself dont seem to be impressive at first sight, but it really is incredibly photogenic.

Zdjęcia oryginalnego wnętrza Instytutu Wspólnoty Narodów w Londynie. Budynek został ukończony w roku 1962 przez architektów Stirrat'a Johnson-Marshall i Roberta Matthew Johnson-Marshall. Konstrukcja dachu jest parabolidą hiperboliczną (wyglada jak Pringles, albo siodło), forma mająca oddać ideę utworzenia "namiotu w parku".

Co ciekawe, budynek zostanie wkrótce przeprojektowany przez architektów Johna Pawson i Rem Koolhaas na nową siedzibę Muzeum Designu.

Peter Zumthor Serpentine Pavillion

Pawilon Serpentine Gallery Petera Zumthora"Hortus Conclusus"- "Zamknięty Ogród" to przestrzeń przeznaczona do kontemplacji i kontaktu z naturą. Pospolite rośliny, które  przykuwają uwagę i pobudzają zmysły zostały specjalnie dobrane przez znanego holenderskiego projektanta Pieta Oudolfa. (To artysta krajobrazu stojący za takimi projektami jak  Lurie Garden w Chicago, czy High Line w Nowym Yorku.)
Ogród i widok na niebo otoczone są prostymi czarnymi ścianami, co czyni je centrum naszej uwagi. Ogród staje się schronieniem, oddziela nas od zgiełku miasta, jego zapachów i nieustającego pędu.

Peter Zumthor's Serpentine Pavilion 'Hortus Conclusus'-'enclosed garden' is a contemplative space for everyone to enjoy the contact with nature.
Common plants, that drive viewers' attention engaging the senses, were chosen by the influential Dutch designer Piet Oudolf. (He is the landscape artist behind such projects as the Lurie Garden in Chicago’s Millennium Park and the High Line in New York.)
By surrounding the garden by simple black walls, the architect makes us face the garden and the open sky view. The garden becomes a shelter, screening us from the city's noises, smells and everyday rush.

Ten pawilon to esencja tworzenia zmysłowej, osobistej przestrzeni za pomocą minimalistycznych środków architektonicznych. Funkcja i przekaz jest jasny dla wszystkich, ludzie którzy tam przebywają są na to najlepszym dowodem.
Wydaje mi się jednak, że projekt lepiej by się sprawdził stojąc w samym centrum miasta, niż w naturalnym otoczeniu Kensigton Gardens. 

This pavilion design is the essence of creating sensual, personal space by using simple and minimalistic architectural means. The function and the idea is clear to everyone, people staying there are the best proof.
It makes more sense to me however to locate this oasis- pavilion in the middle of the city, rather than in the natural environment of the Kensington Gardens.

The Bartlett School of Architecture Summer Show.

Inspiracje z tegorocznej wystawy Bartlett School of Architecture- wydział University College London.
Some inspiration and food for thought from this years Bartlett School of Architecture Summer Show.

Modele- Justin Randle.
Models by Justin Randle.

Rysunek perspektywiczny tuszem- Greg Skinner.
Perspective ink drawing on paper by Greg Skinner.

Modele- Charlotte Reynolds.
Models by Charlotte Reynolds.

Modele- Xin Zhan.
Models by Xin Zhan.

Modele pływającej biblioteki- Alicia Bourla.
Alicia Bourla- floating library models.

Rysunek- Michael Dean.
Drawing by Michael Dean.

Modele- Negin Ghorbani- Moghaddam.
Models by Negin Ghorbani- Moghaddam.